{"id":14686,"date":"2018-11-17T13:03:46","date_gmt":"2018-11-17T11:03:46","guid":{"rendered":"http:\/\/redactie.radiocentraal.be\/Home\/?p=14686"},"modified":"2018-11-17T13:03:46","modified_gmt":"2018-11-17T11:03:46","slug":"factuur-dure-geneesmiddelen-piekt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/redactie.radiocentraal.org\/home\/factuur-dure-geneesmiddelen-piekt\/","title":{"rendered":"Factuur dure geneesmiddelen piekt na deal van De Block met farmasector"},"content":{"rendered":"

<\/code>
\n

\"\"
Sean McCormick http:\/\/seanmccormick.design\/ (via wikipedia)<\/figcaption><\/figure>
\n<\/code>
\nSedert 2015 maakt de overheid prijsafspraken\u00a0 met de farmaceutische sector voor extreem dure nieuwe geneesmidddelen.\u00a0\u00a0 Dit systeem kwam er na het afsluiten door Minister Maggie De Block van een overeenkomst (Toekomstpact) met sector. Volgens Dirk Van Duppen (PVDA) zijn de geheime kortingen veel te klein en zijn de garanderen de geheime afspraken vooral hoge winsten voor de farmaceutische bedrijven. De som die aan de industrie betaalt wordt is aan het expoderen en ondermijnt daardoor gans het sociaal zekerheidssysteem, aldus Van Duppen.<\/strong>
\n<\/code>
\n“De kost van die speciale geneesmiddelen die onder het zogenaamd Artikel 81 van de wet vallen loopt dit jaar op\u00a0 tot \u00e9\u00e9n miljard euro”aldus Dirk Van Duppen. “Dat is bijna een kwart van het volledig geneesmiddelenbudget van de overheid. Het aantal patienten dat gebruik maakt van die geneesmiddelen is echter een zeer kleine groep. Het gaat bijvoorbeeld over de immuuntherapie\u00a0 voor een groep van enkele duizenden kankerpati\u00ebnten. Die geneesmiddelen kosten\u00a0 50.000 tot 100.000 \u20ac\u00a0 per patient en per behandeling. Het is gekend dat de productieprijs rond de 100 \u20ac ligt.\u00a0 Het argument dat die hoge prijs moet dienen om de ontwikkelingskost te dekkken klopt niet. Zo werd de ontwikkeling van de immuuntherapie gefinancierd met publiek geld door de universiteiten. Maar een aantal firma’s gaan met exorbitante\u00a0 winsten lopen omdat ze op het juiste moment een patent of licentie genomen hebben.\u00a0 Zo kost Sofosbuvier tegen hepatitis C 45.000 \u20ac voor drie doosjes van 28 tabletten. De productiekost bedraagt 100 \u20ac en in Indi\u00eb wordt het verkocht aan 300 \u20ac. De prijszetting van 45.000 \u20ac door de firma is niet gebaseerd op de ontwikkelingskost maar op de kost die uitgespaard wordt doordat een levertransplantatie vermeden wordt. Als je op die manier redeneert dan kom je tot dergelijke perverse prijzen. Die neoliberale manier van redeneren kan niet toegepast worden op gezondheidzorg of je kom tot dergelijke woekertoestanden.”
\n<\/code>
\n“Een doorlichting van de farmasector door de EU, in opdracht van commissaris Neelie Kroes, wees uit dat 17% van de kost van de geneesmiddelen\u00a0 naar\u00a0 ontwikkeling gaat en aan innovatieve geneesmiddelen wordt slechts anderhalf procent van dde omzet besteed. Aan marketing wordt daarentegen 23% gespendeerd. Tenofovir\u00a0<\/a> , een middel tegen AIDS, werd aan de KUL ontwikkeld en heeft de universiteit 550 miljoen opgeleverd aan royalties. Gilead heeft het geneesmiddel gecommercialiseerd en afgeleide middelen gecreerd en er daarna 70 miljard \u20ac aan inkomsten mee gegenereerd.\u00a0 De Belgische overheid heeft ondertussen via het RIZIV al 460 miljoen aan subsidies uitgegeven voor het geneesmiddel.”
\n“De eerste zogenaamd innovatieve geneesmiddelen waren rheuma-inhibitoren, die kostten duizend\u00a0 \u20ac per maand. Dat ging over een paar tienduizend pati\u00ebnten. Dat vertegenwoordigde een kost van 250\u00a0 miljoen \u20ac per jaar voor twee geneesmiddelen. Nu is er een echte dijkbreuk aan de gang met prijzen van 40.000, 100.000 \u20ac. Er zijn zelf medicijnen die 500.000 \u20ac kosten.\u00a0 De prijs is gebaseerd op de economische meerwaarde die ze zouden vertegenwoordigen (en dus niet op de kost, nvdr).\u00a0 Voor een leucemie (bloedkanker) medicijn is de redenering dat elk\u00a0 gewonnen levensjaar\u00a0 40.000 \u20ac\u00a0 waard is. Als dat bij kinderen van vijf jaar toegepast wordt heb je zeventig levensjaren gewonnen. ”
\n“De stelling dat er geen andere optie is dan te betalen voor die innovatieve geneesmiddelen, zoals De Block beweert, klopt niet.\u00a0 Ze kan dwanglicenties opleggen. Die laten een overheid toe om een bedrijf te verplichten om een licentie te geven\u00a0 als de volksgezondheid of de betaalbaarheid van de ziekteverzekering in gevaar komen.\u00a0 Dat is gebeurd in Indi\u00eb en Zuid Afrika. Belgi\u00eb is een veel rijker kand maar de betaalbaarheid van onze ziekteverzekering komt wel degelijk in gevaar als je ziet wat er nu gebeurd. In 2015 zat de kost op 150 miljoen, dit jaar wordt het een miljard en het stijgt verder. Maleisi\u00eb heeft een dwanglicentie toegepast op Sofosbuvier. Daar was de prijs gezet op 12.000 $ per behandeling. Met de dwanglicentie is die gezakt naar 75$, minder dan \u00e9\u00e9n percent van de oorspronkelijke kost.\u00a0 Om dat hier toe te passen volstaat een kleine aanpassing aan de wet. De Franse senaat heeft onlangs een debat gevoerd over dwanglicenties. De voormalige Hollandse minister van volksgezondheid\u00a0 Edith Schippers heeft in The Lancet<\/a> een pleidooi gehouden voor dwanglicenties. Zij is nochtans van de liberale VVD. De Ierse artsenorganisatie heeft dat ook gedaan. Dus we moeten dat ook beginnen bespreken in Belgi\u00eb.”
\n“Een andere manier om de kost te drukken is om het onderzoek in publieke handen te houden. De eerste twee fases van de ontwikkeling van een medicijn gebeuren vaak op universiteiten met publiek geld en enkel de derde fase door de farmaceutische bedrijven. Als ook die laatste fase in publieke handen blijft dan komt ook het patent niet in handen van de bedrijven. Die derde fase gebeurt trouwens voor een deel ook door uittesten in onze ziekenhuizen door patienten die er niet voor betaald worden. Als de patenten in publieke handen blijven dan kan de productie uitbesteed worden aan een bedrijf tegen een veel lagere kost.”
\n“Tenslotte kan de kost ook gedrukt worden via openbare aanbestedingen (het Kiwi-model<\/a>). Sommige geneesmiddelen zijn patentvrij. Zo is de prijs voor leucemie-middel Gleevec\u00a0 gezakt van 2500 naaar 983 \u20ac per doosje. Mooi, maar in Nieuw Zeeland is de prijs dankzij een openbaar aanbesteding gezakt naar 114 \u20ac. Dus de prijs ligt bij ons nog altijd veel te hoog.”
\n“De prijskortingen die nu onderhandeld werden bedragen gemiddeld 27%. Dat is weinig als je ziet wat de startbedragen zijn waarover het gaat. Door de prijsafspraken geheim te houden zetten de farmaceutische multinationals de landen tegen elkaar op. De Block weet niet wat in Holland,\u00a0 Frankrijk of elders betaald wordt omdat ze daar ook met geheime afspraken werken. ”
\n“We moeten dit met onze nationale kiescampagne op de politieke agenda plaatsen.\u00a0 De sp.a\/PS, CD&V\/CDH en groenen hebben zich onder voorwaarden uitgesproken voor het toepassenvan\u00a0 dwanglicenties. De farmaceutische industrie zal niet gaan lopen. Het geld dat nu teveel betaald wordt gaat niet naar de 35.000 mensen die in de sector werken maar naar de aandeelhouders in het buitenland, hoofdzakelijk in de VSA. Gilead heeft geen arbeidsplaatsen in Belgi\u00eb.”
\n“Ik denk dat we een campagne moeten voeren rond een concreet geval. Bijvoorbeeld Herceptine van Roche. Dat kost 47.000 \u20ac voor een behandeling en kost 242 \u20ac om te produceren…”<\/p>\n
http:\/\/redactie.radiocentraal.org\/2018\/181117_DirkVanDuppen_Geneesmiddelen.mp3<\/a><\/audio><\/div>

Podcast: Play in new window<\/a> | Download<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sedert 2015 maakt de overheid prijsafspraken\u00a0 met de farmaceutische sector voor extreem dure nieuwe geneesmidddelen.\u00a0\u00a0 Dit systeem kwam er na het afsluiten door Minister Maggie De Block van een overeenkomst (Toekomstpact) met sector. Volgens Dirk Van Duppen (PVDA) zijn de geheime kortingen veel te klein en zijn de garanderen de geheime afspraken vooral hoge winsten … Continue reading Factuur dure geneesmiddelen piekt na deal van De Block met farmasector<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[335,389,496,532,615,640,1096],"class_list":["post-14686","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-energie-milieu-gezondheid","tag-dwanglicenties","tag-farma","tag-herceptine","tag-immuuntherapie","tag-kiwi","tag-kost-gezondheidszorg","tag-toekomstpact"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/redactie.radiocentraal.org\/home\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14686","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/redactie.radiocentraal.org\/home\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/redactie.radiocentraal.org\/home\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/redactie.radiocentraal.org\/home\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/redactie.radiocentraal.org\/home\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14686"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/redactie.radiocentraal.org\/home\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14686\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/redactie.radiocentraal.org\/home\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14686"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/redactie.radiocentraal.org\/home\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14686"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/redactie.radiocentraal.org\/home\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14686"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}